Visit with a Notable Figure

Bir doktor vardı, doktora da sordum, o da doktordu.

Amerikalı bir subay.

Sağlığını sordum, sağlığının iyi olduğunu söyledi, genç.

Her gün onu iki ya da üç kez muayene ediyoruz.

Young, genç demek, yani gençlik.

Gençlik.

Her hâlükârda bunu bitirdik ve orada

iki demir dolap vardı.

Bunların içinde kıyafetler vardı,

yani mahkemeye gelirken giydiği kıyafetler,

bunlar kafesin dışındaydı.

Kafesin dışında,

zamanı görmesi için bir duvar saati vardı.

Ben ve başsavcı

Saddam'ın bulunduğu yere yöneldik.

Onu salonda gördük, bu salon

yani hiçbir sandalyesi olmayan bir yerdi.

Sadece bitkiler için saksılar vardı, o da

sonra, "Onları ben diktim, bunlar tahıl," dedi.

Onlara bakıp düşünüyordu,

içeri girince dikkatini çekmek için ses çıkardım,

gerçekten de döndü. "Hoş geldiniz, Cafer Bey."

"Nasılsınız?" Sanki birinin

evine gelmişiz de

biz gelen misafirlermişiz gibi.

Evet.

"Hoş geldiniz," dedi. Ona, "Bu ne?" dedim. O da

ayakta dururken bana

açıklamaya başladı,

önemli olan

havanın

kışlık olmasıydı.

Hava biraz kararmıştı ve bazı yağmur damlaları

düşmeye başlamıştı.

Bu PRC'nin demir kafesinde

üstünde toz zerreleri vardı, onlar da üzerine düştü.

Sağ ve sol kolum biraz

Yağmurun yağması sonucu

oluşan toz parçacıkları,

O da, “Hayır, bu ne? Neden böyle başladı?” dedi.

Elimi okşamaya başladı.

Beni bir köşeye götürdü.

Yani ziyaretimizle ilgileniyordu,

bu yüzden bir sandalyeye oturduk ve

ben, o ve savcı masaya oturduk.

Diğeri.