Nature and Reflection in Poetry
Diep daarbinnen stroomt de
rivier zwart tussen de sparren,
dicht als een muur,
zie ik sporen in nat moeras. Grote afdrukken in koude
aarde. Vacht als nacht tegen sneeuw.
De ogen branden
kalm groen. Je gaat waar je wilt gaan, zonder
angst voor mijn hand. En het bos houdt de adem in
wanneer je mijn pad nadert. Ik sta stil.
Ik luister naar het diepe gezoem in jou.
End of transcript · 68 words · machine translated
Original transcript (Danish)
Langt inne der elva går svart mellom granene, tett som en vegg, ser jeg spor i våt myr. Store avtrykk i kald jord. Pels som natt mot snø.
Øynene brenner rolig grønt. Du går der du vil gå, uten frykt for min hånd. Og skogen holder pusten når du nærmer deg min sti. Jeg står stille. Jeg lytter til den dype summen i deg.
