Greek → English transcript
What a joy! When did you get here?
Yesterday at noon. I didn't make it while the school was open, but today I arrived on time.
I'm so glad you came so soon. That you are with us again.
Me too, Father. Forgive me, but I find it hard to get used to you without the cassock.
It's okay, Leni.
To tell you the truth, I'm afraid I was never worthy of wearing it.
What are you saying? How can you speak about yourself like that?
I'm telling the truth, Eleni. The truth.
And I owe you a big apology.
For not feeling, for failing to understand how you feel
and for trying to convince you to do things you shouldn't have done.
You shouldn't be so hard on yourself.
Of course you were worthy. More than worthy.
You are a good person, my Eleni, but there is no need for lies between us.
I upset you.
The way you spoke to me may have hurt me,
but I know you only did it to protect me.
And I also know that anyone else in your position
would have treated me with real cruelty.
You, no matter how harsh you were with me,
never lost your kindness.
And you always acted, I think, as a proper clergyman.
Thank you very much for saying that. It is some comfort to me.
But those things belong to the past, right?
Come. Come sit down.
First of all, tell me how you got here.
I don't want to say…
You wonder if I've been cured. That's what you're asking me.
I never considered you sick, Eleni. Never.
I am here with my future fiancé.
A wonderful man I met in Athens.
I'm sure you will like him very much. I can't wait for you to meet him.
And I…
And I…
What can I say, I'm happy for you, my Eleni.
But Anna…
Anna what, Father?
You're asking if I miss her. If I'm over her.
Does it even matter anymore?
Anna is gone.
She has other priorities now.
And I moved on with my life.
Just like she did.
In the proper Christian way.
End of transcript · 362 words · machine translated
Original transcript (Greek)
Τι χαρά είναι αυτή! Πότε ήρθες? Χθες το μεσημέρι. Δεν πρόλαβα το σχολείο ανοιχτό, αλλά σήμερα ήρθε στην ώρα μου. Πολύ χαίρομαι που ήρθες τόσο σύντομα. Που είσαι πάλι κοντά μας. Κι εγώ, πάτερ. Με συγχωρείτε, αλλά δυσκολεύομαι να σας συνηθίσω χωρίς το ράσο. Δεν πειράζει, Λένε.
Να σου πω την αλήθεια, φοβάμαι πως ποτέ δεν ήμουν άξιος να το φοράω. Τι είναι αυτά που λέτε. Πώς είναι δυνατόν να μιλάτε έτσι για τον εαυτό σας. Την αλήθεια, λέω, Ελένη. Την αλήθεια. Και σου χρωστώ μία μεγάλη συγγνώμη. Και που δεν ένιωσα, δεν κατάφερα να καταλάω πώς νιώθεις
και που προσπάθησα να σε πείσω να κάνεις πράγματα που δεν έπρεπε να κάνεις. Δεν πρέπει να είσαστε τόσο σκληρός με τον εαυτό σας. Φυσικά και ήσασταν άξιος. Παραπάνω από άξιος. Είσαι καλός άνθρωπος, Ελένη μου, αλλά δεν χρειάζονται ψέματα μεταξύ μας. Σε επίκρανα.
Μπορεί να με πλήγωσε ο τρόπος που μου μιλήσατε, αλλά ξέρω πως το κάνατε μόνο για να με προστατεύσετε. Και ξέρω ακόμη ότι ο οποιοσδήποτε άλλος στη θέση σας θα μου φερόταν με πραγματική σκληρότητα. Εσείς, όσο σκληρός και αν ήσασταν μαζί μου,
δεν χάσατε ποτέ την ευγενία σας. Και λειτουργήσατε πάντα, νομίζω, ως σωστός κληρικός. Ευχαριστώ πολύ που το λες. Είναι για μένα μια κάποια παρηγορία. Αυτά όμως ανήκουν στο παρελθόν, ε. Έλα. Έλα να κάτσεις.
Καταρχάς πες μου πώς ήρθες εδώ. Δεν θέλω να πω... Αναρωτιέστε αν θεραπεύτηκα. Αυτό με ρωτάτε. Πότε δεν σε θεωρήσα αρρωστή, Ελένη. Πότε. Είμαι εδώ με το μέλλοντα μνηστήρα μου.
Έναν υπέροχο άνθρωπο που γνώρισα στην Αθήνα. Είμαι σίγουρη ότι θα τον συμβαθήσετε πολύ. Ανυπομονώ να τον γνωρίσετε. Κι εγώ... Κι εγώ... Τι να που χαίρομαι για σένα, Ελένη μου.
Η Άννα όμως... Η Άννα τι πάτερ. Αν μου λείπει με ρωτάτε. Αν την ξεπέρασα. Έχει καμία σημασία τώρα πια. Η Άννα έφυγε.
Έχει άλλες προτεραιότητες τώρα. Κι εγώ προχώρησα τη ζωή μου. Όπως κι εκείνη. Με το σωστό χριστιανικό τρόπο.
